ไรเดอร์เซเว่นดอทคอม

นับตั้งแต่รู้ว่ามีการเปิดตัวสถานีโทรทัศน์ภาคภาษาอังกฤษในประเทศไทยแบบ ๒๔ ชั่วโมงในชื่อ TAN Network ก็ทำให้ผมหันมาดูโทรทัศน์มากขึ้น เดี๋ยวนี้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละวันก็เลยอยู่ที่การเปิดทีวีทิ้งไว้ที่ช่องนี้มากที่สุด ถามว่าตัวเองเก่งกาจจนดูเข้าใจทุกเรื่องที่นำเสนอหรือเปล่า ผมว่าผมเข้าใจเพียง ๔๐-๕๐% ของเนื้อหาที่นำเสนอมาทั้งหมดเท่านั้น ที่เหลือเป็นการฟังซาวน์อย่างเดียวแต่ไม่สามารถจับใจความอะไรได้

แต่นั่นก็เป็นความตั้งใจของผม ไม่ได้ซีเรียสว่าจะต้องดูรายการภาษาอังกฤษแล้วเข้าใจไปหมดทุกอย่างราวกับเจ้าของภาษา การฟังออกไม่ออกไม่ใช่ประเ็ด็นสำหรับผม แต่ผมคิดว่าแค่อยากให้มันมีเสียงและสำเนียงของภาษาอังกฤษเข้าหัวผมไปเรื่อยๆ บางทีสมองมันอาจจะซึมซับภาษาต่างชาติเข้าไปได้บ้างไม่มากก็น้อย

รู้สึกว่าภาษาอังกฤษของตัวเองไม่ค่อยพัฒนา สาเหตุประการหนึ่งก็คือ ไม่ค่อยได้มีโอกาสอยู่สภาวะแวดล้อมที่มีการใช้ภาษาอังกฤษมากๆ นั่นเอง เคยคิดว่าถ้าได้มีโอกาสไปอยู่เมืองนอกสักปีสองปี ก็อาจจะดีขึ้น แต่นั่นก็เป็นแค่ความฝันที่ไม่เคยเกิดขึ้น

แต่ด้วยยุคที่เทคโนโลยีมันเจริญก้าวหน้าไปมาก อะไรหลายๆ อย่างก็เอื้อให้กับคนที่สนใจภาษาอังกฤษได้มีช่องทางในการแสวงหา และฝึกปรือทักษะด้านภาษาที่สองหรือที่สามได้อย่างมากมาย ไม่ว่าจะเป็นทางอินเทอร์เน็ต สื่อมัลติมีเดียประเภทซีดีรอมทั้งหลาย รวมไปถึงสื่อเก่าๆ แบบดั้งเดิมทั้งโทรทัศน์ และหนังสือพิมพ์ เรียกว่าถ้าอยากเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพิ่ม อยู่เ้มืองไทยก็พัฒนาตัวเองได้ ขึ้นอยู่กับว่า เราจะจริงจังกับมันแค่ไหน

กับการดูทีวีภาคภาษาอังกฤษ ผมสนุกกับมันนะ คือไม่ได้คิดว่าเป็นการเรียน หรือตั้งใจจะต้องจับใจความให้ได้ แต่ปล่อยไปตามธรรมชาติมากกว่า อันไหนฟังออกรู้เรื่องก็ดี อันไหนไม่ออกไม่รู้เรื่องก็ปล่อยผ่าน กะว่าจะดูแบบนี้ทุกวันไปเรื่อยๆ สักครึ่งปี หรืออาจจะปีหนึ่งดูสิว่า หูเรามันจะพัฒนาขึ้นมั้ย

อีกด้านก็พยายามอ่านข่าวที่เป็นภาษาอังกฤษตามไปด้วย จากเว็บไซต์ของหนังสือพิมพ์ เช่น บางกอกโพสต์ ซึ่งผมว่าเขาเขียนอ่านง่ายนะ ยิ่งถ้าเรารู้ข่าวมาก่อนจากการอ่านภาษาไทย พอมาอ่านภาษาอังกฤษมันยิ่งเข้าใจง่ายขึ้น ก็เป็นอะไรที่ช่วยให้ความเข้าใจในภาษาอังกฤษไปได้ไกลขึ้น

เบื่อๆ ก็เปลี่ยนไปดูหนังซาวน์แทร็ค โชคดีเคเบิลทีวีที่บ้านมันมีซัพพอร์ตให้หมด บอกแล้วว่าสมัยนี้ตัวช่วยในการเรียนภาษามันมีเยอะ อยู่ที่เราไขว่คว้า หรือหยิบจับมาใช้ให้เป็นประโยชน์กับตัวเองมากน้อยแค่ไหน

เอาไว้อีก ๑ ปีข้างหน้า ผมจะกลับมาบอกว่า ภาษาอังกฤษผมดีขึ้นอย่างไร

Trackback URL

Bangkok, Network, Post, TAN, ภาษา, อังกฤษ